De waakkoffer in ons ziekenhuis werd samengesteld en opgestart in 2016 door het palliatief supportteam. Deze wordt door het team beheerd en in overleg met de verschillende afdelingen ingeschakeld.

WAAROM EEN WAAKKOFFER?

De woorden ‘sterven doet men overal’ gaven stof tot nadenken. Wie geconfronteerd wordt met ongeneeslijk ziek zijn, zoekt houvast. Naast de professionele omkadering van artsen, verpleegkundigen en het palliatief supportteam in het ziekenhuis, kunnen patiënten en mensen uit de omgeving ook nood ervaren aan rust, aan thuiskomen. De eigenheid van een ziekenhuiskamer voelt soms onwennig en nodigt niet altijd uit tot die rust. Mensen zijn verschillend en hebben daarbij verschillende noden. Ons ziekenhuis biedt de mogelijkheid tot waken en de waakkoffer kan dit op verschillende manieren ondersteunen.

Waken wordt beschreven als de wacht houden, nauwkeurig toezien, zorg dragen en op zijn hoede zijn voor het nabij komende sterven. Het palliatief supportteam biedt in het ziekenhuis ondersteuning en advies aan de vertrouwde zorgverleners wanneer de hulpverleners, de patiënt en/of zijn familie hierom vragen. Op de palliatieve eenheid hebben ze reeds een waakdoos, dat gaf ons team de inspiratie om het project met de waakkoffer op te starten. Dankzij de gulle gift van een familie, die een filmavond organiseerde, werd dit project concreet.

DE INHOUD VAN DE WAAKKOFFER

Bij het samenstellen van de waakkoffer werd er rekening gehouden met de informatie die gevonden is in de literatuur en in andere settings. De koffer bevat elementen die gebaseerd zijn op onze vijf zintuigen: horen, zien, voelen, ruiken en proeven. Het biedt de naasten mogelijke informatie, ontspanning en (h)erkenning van emoties. Uit het ruime aanbod aan materiaal kunnen de gebruikers zelf kiezen wat voor hen nuttig en zinvol is.

HOE WORDT DE WAAKKOFFER ERVAREN?

De koffer creëert huiselijkheid, brengt ideeën en nodigt uit tot gesprek. De muziek roept vaak herinneringen op en zorgt voor ontspanning. De massageolie kan van grote waarde zijn als uiting van persoonlijk contact, ook wanneer er geen verbale communicatie meer is of wanneer "alles al gezegd is". Het bijhouden op papier van wat er allemaal gebeurt in de dagen van het waken, kan een houvast zijn. Dit kunnen later waardevolle herinneringen zijn aan deze periode.